a. samaipatae Bond, J. & Meyer de Schauensee, 1941, S. a. superciliosa Cabanis, 1883 (ogończyk jasnobrewy).
Etymologia Synallaxis: sunallaxis, συναλλαξεως sunallaxeōs „wymiana, zamiana”. azarae: na cześć hiszpańskiego inżyniera i przyrodnika Félixa Francisco José Pedro de Azara y Perera (1742–1821).
Morfologia Mały ptak o tęczówkach od kasztanowych do czerwonobrązowych. Nie występuje dymorfizm płciowy. Dziób dosyć długi i cienki, górna szczęka od czarnej do ciemnoszarej, żuchwa niebieskoszara z czarnym zakończeniem. Nogi i stopy od oliwkowoszarych do szarozielonych. Podgatunek nominatywny S. a. azarae ma ciemnobrązowoszarą głowę z nieco jaśniejszymi brwiami i ciemniejszym kantarkiem. Czoło i przednia część góry głowy ciemnoszara, szczyt głowy, jej tylne części i górna szyja ciemnorude. Podbródek i brzegi gardła bladoszare z czarniawymi zakończeniami piór. Na środku gardła czarna plama z jasnoszarymi zakończeniami piór. Grzbiet i pokrywy ogonowe oliwkowobrązowe, skrzydła rudo-kasztanowe z ciemnobrązowymi zakończeniami lotek. Pierś ciemnobrązowoszara, brzuch jaśniejszy, szarawy z lekkimi plamkami. Boki i pokrywy podogonowe brązowawe. Ogon długi, stopniowany, szpiczasty, kasztanowobrązowy z ośmioma sterówkami o postrzępionych końcach. Długość ciała 15–17 cm, masa 12–18 g.