Barok W 1601 kolejny remont i rozbudowę instrumentu rozpoczął, a w 1602 przerwał, organmistrz Wawrzyniec Weistock z Chwaliszewa. Pracę kontynuował organmistrz Hans Helwigken z Neustadt w księstwie Schlezwig-Holstein. Od Rady Miejskiej otrzymał zaliczkę 2000 florenów oraz 20 cetnarów ołowiu i 1 cetnar cyny na budowę piszczałek. Renowacja korpusu głównego i budowa nowej części – ogromnej sekcji pozytywu – zostały zakończone 6 lipca 1609. Instrument miał wówczas 32 głosy: 4 z piszczałek drewnianych oraz 18 z metalu organowego – stopu cyny i ołowiu. Wyposażony był w trójklawiaturowy (dwa manuały i jeden pedał) stół gry wbudowany w cokół szafy głównej. Klawisze górnego manuału miały okładzinę z kości słoniowej, klucze rejestrowe z kutego żelaza. Pierwszy manuał obsługiwał głosy w szafie głównej, drugi – w sekcji pozytywu przedniego. Mechanizm gry obsługiwała traktura mechaniczna, sterująca wiatrownicami klapowo-zasuwowymi. Piszczałki prospektowe zdobione były puncowanym ornamentem w formie guzowatego trójliścia. W górnej części środkowej piszczałki sekcji pozytywu przedniego osadzony był cymbelstern.