W filmie pojawił się też istotny dla Kubricka motyw przypadku determinującego ludzkie losy: w finale plany bohaterów krzyżował mały piesek, który przypadkowo znalazł się w niewłaściwym miejscu.
Ścieżki chwały
mały|lewo|skaluj|Kubrick na planie Ścieżek chwały Kolejnym filmem Kubricka była adaptacja powieści Paths of Glory Humphreya Cobba – historia trzech francuskich żołnierzy niesłusznie oskarżonych o tchórzostwo podczas I wojny światowej. W wyniku chorej ambicji dowódcy wyznaczono im zdobycie niemożliwego do wzięcia Mrówczego Wzgórza, a gdy natarcie się załamało, potrzebowano kozłów ofiarnych, by ukryć, że atak od początku nie miał szans powodzenia. Jak opowiadał Kubrick, powieść znalazł przypadkiem w poczekalni gabinetu lekarskiego ojca. Wytwórnia United Artists zgodziła się sfinansować film tylko dlatego, że w głównej roli pułkownika Daxa – adwokata trzech skazanych żołnierzy – obsadzono Kirka Douglasa, którego nazwisko i wsparcie umożliwiło realizację. Aby zmieścić się w budżecie, Kubrick nakręcił film w Europie – w rozległych nieużytkach w podmonachijskim Geiselgasteig. Przygotowania sekwencji bitewnych zajęły Kubrickowi ponad miesiąc.