Kukang bengalski (Nycticebus bengalensis) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny lorisowatych (Lorisidae). Największy przedstawiciel rodzaju kukang. Ma bladą głowę z widełkowatym znaczeniem, na grzbiecie biegnie ciemniejszy pas. Nie ma ogona. Gruczoł ramienny wydziela jad zlizywany przez zwierzę. Występuje w Azji Południowo-Wschodniej, zasiedlając lasy i plantacje. Wiedzie samotne, nocne życie. Samica rodzi pojedynczego noworodka raz na 2 lata. Zagraża mu wyginięcie.

Budowa thumb|left|Widełkowate znaczenie na jasnej głowie może być słabo widoczne, w przeciwieństwie do wyraźnej ciemnej pręgi na grzbiecie Największy przedstawiciel swego rodzaju. Długość głowy i tułowia wynosi pomiędzy 34 a 38 centymetrów, a więc więcej niż kukanga większego (30–34 cm), jawajskiego (25 cm) czy borneańskiego (27–30 cm). Ogon jest szczątkowy, podobnie jak u wymienionych gatunków, a wedle jeszcze innych źródeł ten nie występuje. Masa ciała wynosi od 650–850 do 2100 g. Również i tu przerasta kukang bengalski inne kukangi (kukang większy do 850 g, jawajski do 1150 g, borneański do 800 g). W obrębie gatunku notuje się istotną zmienność rozmiarów ciała.

Ciała mają kukangi dłuższe i bardziej esowate niźli inne Strepsirrhini.