Zawdzięczają to one dodatkowym kręgom.
Kolor futra zwierzęcia jest zmienny, ogólnie płowopomarańczowy z białym plamkowaniem na szyi i przednich łapach. Barwę kremowej szarości, szarości bądź bieli ma głowa, kark i przednie części ramion. Pojawiają się też osobniki karminowe. Na grzbiecie natomiast znajduje się cienki pas barwy od brązu do szarości bądź czarnego brązu, połączony niekiedy z widełkowatym znaczeniem zdobiącym głowę zwierzęcia, u niektórych zwierząt bardzo wyraźnie widocznym, u innych niezbyt czy wcale. Wspomniane różnice mogą wynikać z istnienia nieznanych jeszcze taksonów.
Na głowie tkwią krótkie uszy, krótsze niż u innych kukangów. Zęby tworzą grzebień. Zawsze występuje drugi siekacz. Długie jelito umożliwia trawienie włóknistego, często toksycznego pokarmu.
Silne kończyny ułatwiają życie na drzewach. Długie zwisanie ułatwia specjalna sieć naczyń na nadgarstkach i stępie. Na przednich łapach występuje przeciwstawny kciuk, badacze opisują szczątkowy krępy „palec”. Na stopach paluch też jest przeciwstawny.