Lampart chiński żyje głównie na obszarach wyżynnych i górskich z dużą ilością gęstych lasów, ale można go również spotkać na stepach i półpustyniach. Liczebność populacji jest trudna do oszacowania, a szacunki kwalifikowane znacznie się od siebie różnią. W 2010 roku oszacowano, że w Chinach żyło łącznie niecałe 4 tys. lampartów z czterech podgatunków (chiński, indochiński, amurski, hinduski). Nowsze badania wskazują, że ilość ta jest najprawdopodobniej znacznie niższa i może wynosić tylko około 1 tys. osób. W badaniu z 2015 roku stwierdzono następnie, że liczba lampartów chińskich na wolności oscyluje w granicach 174–348, w związku z czym IUCN zaleca dokonanie odrębnej oceny podgatunku jako krytycznie zagrożonego. Jednak artykuł opublikowany w tym samym roku w magazynie China Scenic mówi o mniej niż 2000 osobnikach, co jest bardzo niejasnym szacunkiem.
Zagrożenia Głównym zagrożeniem dla lamparta chińskiego był i nadal jest człowiek i jego działalność. Do około lat pięćdziesiątych XX wieku podgatunek ten występował dość licznie, później jednak trafił na listę tzw. szkodników rolniczych i jego liczebność zaczęła gwałtownie spadać. W Chinach zabijano 2–3 tys. lampartów rocznie.