Klasztor w Zwiefalten (niem. Kloster Zwiefalten) – dawne barokowe opactwo benedyktynów znajdujące się w niemieckiej gminie Zwiefalten, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia.
Historia Klasztor został założony w 1089 roku przez hrabiów Liutolda von Achalma i Kunona von Wülflingena, dwóch ostatnich męskich przedstawicieli rodziny Achalmów. Pierwotnie jego siedzibą miała być miejscowość Altenburg niedaleko Reutlingen, lecz ostatecznie zdecydowano się na Zwiefalten. Placówkę erygowano 8 września 1089, w uroczystość Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Dwunastu mnichów i pięciu braci świeckich sprowadzono 29 września 1089 z klasztoru Hirsau, ich liczba miała symbolizować dwunastu apostołów i pięć ran Chrystusa. W 1093 opactwo uniezależniono od macierzystej placówki. Mnisi uzyskali od papieża Urbana II prawo do samodzielnego wyboru opata i wójta oraz jego odwoływania w przypadku popełnienia poważnego przewinienia.