Witold Klemens Michał Podgórski (ur. w Moskwie, zm. 30 września 1962 w Warszawie) – polski oficer, porucznik Wojska Polskiego.
Życiorys Witold Podgórski studiował w Moskiewskim Instytucie Handlowym (obecnie część Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa). W tym czasie był członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. Po ukończeniu studiów pracował w Głównym Urzędzie Główny Komunikacji Wodnej jako urzędnik-pisarz w wydziale statystyczno-gospodarczym, od 15 sierpnia 1918 roku – w Komisariacie do Spraw Polskich, w Komisji Likwidacyjnej do spraw Królestwa Polskiego w Moskwie.
Przeniósł się do Polski prawdopodobnie w pierwszej połowie 1919 roku i wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1923 roku był porucznikiem rezerwy 6 Pułku Piechoty Legionów, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. W 1924 roku był porucznikiem rezerwy 36 Pułku Piechoty.
W 1936 roku był członkiem prezydium II Ogólnopolskiego Kongresu Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej, jako były członek „Zet”.
Odznaczony Medalem Niepodległości w 1938 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.