Latynizmy w języku niemieckim – wyrazy/zwroty pochodzenia łacińskiego w języku niemieckim. Stanowią one najliczniejszą grupę zapożyczeń w niemieckim słownictwie.
Okres pragermański (przed 750) i staro-wysoko-niemiecki (750-1050) Na słownictwo okresu staro-wysoko-niemieckiego (stwn.)składają się: wyrazy pochodzenia germańskiego, wyrazy zapożyczone z łaciny z okresu wczesnych kontaktów rzymsko-germańskich, wyrazy związane z chrystianizacją i kulturą klasztorną.
Wczesne kontakty plemion germańskich z Rzymianami pochodzą z okresu pragermańskiego, jeszcze przed pojawieniem się pierwszych tekstów pisanych. Germanowie masowo przejmowali dobra rzymskiej kultury materialnej wraz z ich nazwami. Zapożyczenia z łaciny dotyczą następujących dziedzin (niektóre przykłady):
Budowa domu i kultura mieszkaniowa: die Mauer – łac. murus, stwn. mura, das Fenster – fenestra, fenstar (pol. okno), der Ziegel – tegula, ziagal (cegła), der Keller – cellarium, kellari (piwnica), die Kammer – camera, chamara (komora)
Ogród, owoce: die Frucht, łac. fructus, stwn. fruht (pol. owoc), die Kirsche, ceresia, kirsa (wiśnia), der Wein, vinum, vin, die Birne, pirum, pira (gruszka), der Rettich, radix, ratih (chrzan), die Rose, rosa, rosa, die Petersilie, petrosilium, petersilia (pietruszka)