W kryjówce tej, przyłapany na piciu wody poza kolejnością, został skazany zaocznie na karę śmierciMichał Studniarek, Robinsonowie. Ludzie ukrywający się w gruzach Warszawy po upadku powstania w 1944 roku, IH PAN, Warszawa 2022, s. 85.. Pod koniec roku 1944 ukrywający się nawiązali kontakt z inna grupą „robinsonów”, w skład której wchodził piekarz Czesław Lubaszka. Otrzymali od nich kilka bochenków chleba. Po wysadzeniu przez Niemców ruin budynku przy ulicy Twardej, grupa Wiśni ewakuowała się kanałami i rozpierzchła po Śródmieściu, gdzie doczekała wyzwolenia 17 stycznia 1945.

W pierwszych latach po wojnie prowadził przy ulicy Zielnej niewielki lokal gastronomiczny, potem pracował w Warszawskich Zakładach Gastronomicznych.

Został na cmentarzu żydowskim na Woli (sektor 8a, rząd 8, numer 4). Na pogrzeb przyszli powstańcy z batalionu „Zośka” a por. Stanisław Sieradzki „Świst” wygłosił uroczystą mowę.

W kulturze i literaturze Hanna Krall poświęciła mu artykuł pt. Jakub (Tygodnik Powszechny;