Oddawanie poszczególnych linii tramwajowych wyglądało następująco:
29 lipca 1900 roku Piaśniki – Świętochłowice – Hajduki,
4 kwietnia 1901 roku Bytom – Łagiewniki – Piaśniki,
6 sierpnia 1901 roku Świętochłowice – Wirek,
12 sierpień 1901 roku Królewska Huta – Świętochłowice,
1 października 1904 roku Łagiewniki – Chropaczów – Lipiny.
Po zakończeniu wielkiej wojny sieć tramwajowa na Górnym Śląsku została podzielona między Niemcami a Polską, z czego Świętochłowice znalazły się po polskiej stronie. Tym samym po polskiej stronie obsługę przejęło przedsiębiorstwo Oberschlesische Kleinbahnen und Elektrizitätswerke z siedzibą w Katowicach, która 1 lipca 1925 roku weszła w skład Śląsko-Dąbrowskiego Kolejowego Towarzystwa Eksploatacyjnego również z siedzibą w Katowicach. W latach 1928–1931 na terenie miasta przebudowano wszystkie linie tramwajowe z wąskotorowego rozstawu 785 mm na normalnotorowy 1435 mm, natomiast na Lipinach konwersja sieci do rozstawu normalnotorowego nastąpiła w 1943 roku.
7 stycznia 1931 roku uruchomiono przez Świętochłowice linię 7 pomiędzy Łagiewnikami a Bytomiem.