Nowa, dwupiętrowa willa z użytkowym poddaszem, została wybudowana podobnie jak poprzednia na nadziemnej części sutereny. W tej części zaprojektowano pomieszczenia pralni, magla, kotłownię, składy i mieszkanie dozorcy. Na parterze w większości części umieszczono pokoje dzienne a w pozostałej kuchnię z pomieszczeniami pomocniczymi oraz gospodarczą klatkę schodową. Część mieszkalna podzielona była na dwie części: w zachodniej umieszczona była sień wejściowa i garderoba połączona z dużym dwupoziomowym holem ze schodami prowadzącymi na drugą kondygnację. Tę część pasma budynku zamykał pokój muzyczny połączony ze wschodnią częścią willi, w której znajdował się gabinet właściciela, otwarty pokój dzienny połączony z sąsiednimi pokojami i jadalnia. Druga kondygnacja zaprojektowana była nad częścią mieszkalną parteru i mieściła się w niej główna sypialnia z łazienką i garderobą, pokój śniadań, pokój córki, pokój służbowy i gościnny. Cały budynek pokryty był rozłożystym dachem mansardowym podzielony wykuszami i ryzalitami. Od strony ogrodu znajdowała się osłonięta weranda z dwustopniowymi schodami. Część niższa budynku miała formę jednokondygnacyjnej przybudówki i pokryta była łamanym dachem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Willa Lewina we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.