W części cokołowej budynku elewacja pokryta była okładzina kamienną; wyższe partie były otynkowane a narożniki zaakcentowano wykonanymi w tynku boniowaniem. Urozmaicenie kompozycyjne nadawały różnej wielkości okna szczeblinowe; w części ogrodowej okna miały podokienne płyciny.

W 1910 roku w willi zaprojektowano windę gospodarczą.

Willa Lewina W 1917 roku lub w 1921 willę zakupił kupiec i kolekcjoner Leo Lewin, współwłaściciel fabryki m.in. płaszczy i futer. Po jego zakupie Lewin zlecił zmianę wystroju wnętrz architektowi Oskarowi Kaufmannowi, projektantowi kilku berlińskich teatrów. Wnętrza były urządzone z wielkim przepychem: na intarsjowanych masą perłową ścianach znajdowały się sceny przejścia wojny do pokoju. Był to prawdopodobnie wyraz patriotyzmu właściciela i chęć, choć w niewielkim stopniu, zmniejszenia poczucia winy za swój udział w I wojnie światowej. Do prac remontowych trwających cztery lata zatrudniony został m.in. Cesar Klein, twórca witraży, mozaik, intarsji i dekoracyjnych jedwabnych tapet jakimi udekorował ściany posiadłość. Na zachowanych zdjęciach wnętrz willi można zauważyć liczne płaskorzeźby, mozaiki o skomplikowanych wzorach, haftowane jedwabiem obicia, stiukowe dekoracje na sufitach i wielkie żyrandole.