Fundusz Rozwoju Serbii przyznał 1,5 mln euro pożyczki na stały kapitał obrotowy na zakup surowców na rozpoczęcie produkcji i planowano dodatkową transzę w wysokości 1,2 mln na modernizację wyposażenia. Seryjna produkcja miała się rozpocząć w następnym tygodniu. VDL odpowiadał za dostarczanie podwozi. Model mógł zostać dostarczony z rampą dla osób niepełnosprawnych, dostosowany do przewozów szkolnych. z większą lub mniejszą liczbą wskaźników kierunkowych, kamerą cofania, blokadą antyalkoholową, czujniki parkowania, oddzielne miejsca do transportu wózków inwalidzkich i wózków dziecięcych, wraz z innymi akcesoriami. Rząd Serbii obiecywał krajowym odbiorcom dotację w wysokości 20% wartości pojazdu, o ile został wyprodukowany w Serbii.
Doniesienia o problemach VDL z firmą Neobus pojawiły się w czerwcu 2011 r. Neobus zażądał od holenderskiego koncernu ponad 900 000 euro za ukończone i częściowo dostarczone pojazdy. W połowie 2010 r Neobus dostarczył 7 kompletnych pojazdów dla VDL z 18 dostarczonych podwozi. Zapłata miała zostać dokonana w przeciągu 14 dni od każdego dostarczonego egzemplarza. Finalnie pieniądze przekazano trzy miesiące później za 5 pojazdów. Z braku odzewu VDL na zastrzeżenia producenta, Neobus nie dostarczył pozostałych 11 pojazdów, póki rachunek nie zostanie uregulowany. Na spotkaniu, w sierpniu 2010 r.