thumb|Poświęcenie sztandaru 38 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich: biskup Anatol Nowak wbija gwóźdź w drzewce sztandaru Anatol Wincenty Nowak (ur. 12 października 1862 w Kańczudze, zm. 5 kwietnia 1933 w Przemyślu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski w latach 1900–1924, rektor seminarium duchownego w Krakowie w latach 1901–1912, biskup diecezjalny przemyski w latach 1924–1933.
Życiorys Urodził się 12 października 1862 w Kańczudze. Kształcił się w gimnazjach w Rzeszowie i Przemyślu. Studia odbył w seminarium duchownym w Przemyślu i na Wydziale Teologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. 15 lipca 1885 został w Krakowie wyświęcony na prezbitera.
Od 1885 do 1887 był wikariuszem w Bolechowicach i Podgórzu. W 1887 został kapelanem kardynała Albina Dunajewskiego, a następnie kaznodzieją katedralnym. W kurii krakowskiej pracował najpierw na stanowisku notariusza, w latach 1890–1892 sekretarza, a w latach 1892–1896 kanclerza. W 1896 został kanonikiem gremialnym kapituły oraz radcą i referentem kurii, zaś w 1899 prefektem Sodalicji Mariańskiej dla duchowieństwa diecezji krakowskiej.