Piotr Krakowski, Jerzy Madeyski, Krzysztof Jurecki i Krzysztof Miklaszewski. Ten ostatni zrealizował dla programu TVP2 dokument „Imperium zmysłów i talentu” z pracy nad spektaklemR. B. – „Teatr obłędu Dariusza Gorczycy”, Rzeczpospolita 100 (3444) 1993, ISSN 020-9130, s. 11., Andrzej Marynia poświęcił mu film „Teatr Sytuacji” (1993, TVP1)J. Baran – „Znani i uznani: Dariusz Gorczyca”, Kronika chrzanowska (27), 1993, ISSN 1232-4566, s. 6., natomiast „Magazyn Teatru Otwartego” Polsatu pokazał jego obszerne fragmenty wraz z rozmową z autorem. Niestety w roku następnym studencki klub „Pod Jaszczurami” ogłosił upadłość, co uniemożliwiło także funkcjonowanie teatru. mały|„Łóżeczko – Maszyna perwersji”, obiekt z „Imperium cienia”, 1992. Wcześniej w 1992 r. w trakcie międzynarodowych warsztatów teatralnych w Dietzenbach (Niemcy) Gorczyca zrealizował „Cztery Figury Kadryla”P. Krakowski – „Teatr Sytuacji”, Art & Business (9-10) 1993, ISSN 0867-3160, s. 45–46.. Na użytek spektaklu zbudował kilka dużych obiektów personifikujących Głupotę, Zawiść, Skąpstwo i Próżność. Całość przenika przewrotność i szaleństwo sygnując tym wejście w obszar „Teatru Obłędu”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dariusz Gorczyca · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.