Praca wielkiego wezyra była jednak utrudniona nie tylko z powodu trudnej sytuacji wewnętrznej, ale także z powodu ingerencji władcy w politykę wewnętrzną i zagraniczną. Ponadto często przeciwstawiał się rozkazom władcy i zanim został odwołany, kilkukrotnie bezskutecznie zwracał się do sułtana z prośbą o rezygnację ze stanowiska wielkiego wezyra.

W wyniku wyborów parlamentarnych z 1908 roku uzyskał mandat do Zgromadzenia Ogólnego Imperium Osmańskiego. Objął go w marcu następnego roku zasiadając w Izbie Deputowanych oraz został mianowany zastępcą walego wilajetu Aidin. W maju 1909 roku został ministrem spraw wewnętrznych, jednak po dwóch miesiącach podał się do dymisji. Gdy 23 lipca 1912 roku funkcję wielkiego wezyra objął Gazi Ahmed Muhtar Pasza, ten zaproponował Mehmedowi Feridowi Paszy ponowne objęcie stanowiska ministra spraw wewnętrznych, jednak spotkał się z odmową. Od 2 sierpnia 1912 do końca stycznia 1913 roku był przewodniczącym Senatu Imperium Osmańskiego.