Nowy wielki wezyr domagał się prowadzenia zdecydowanej polityki przeciwko ruchowi młodoturków, by zapobiec ewentualnym próbom zamachu stanu.
W marcu 1906 roku w Erzurum wybuchł bunt z powodu zbyt wysokich podatków, gdyż wielki wezyr nie wyraził zgody na ich obniżenie, argumentując, iż w całym kraju stawka podatkowa jest taka sama. W celu złagodzenia sytuacji Mehmed Ferid Pasza wysłał telegram do muzułmańskiego duchowieństwa z informacjami o wysłaniu komisji mającej zbadać sprawę oraz o odwołaniu gubernatora w przypadku wykrycia nadużyć. W maju tego samego roku wyraził obawy wobec Włoch, które jego zdaniem dążyły do przejęcia kontroli nad całym brzegiem Morza Śródziemnego.
22 lipca 1908 przestał pełnić funkcję wielkiego wezyra; nie udało mu się zapobiec wybuchowi rewolucji młodotureckiej ani utrzymać lojalności ludności albańskiej wobec Imperium Osmańskiego, w związku z czym został odwołany przez sułtana. Jako wielki wezyr był krytykowany z powodu częstych spotkań z ambasadorami Niemiec () oraz Austro-Węgier (Johannem von Pallavicinim), część opinii publicznej uważała, że Albańczyk nie powinien pełnić funkcji wielkiego wezyra. Na wybór Mehmeda Ferida Paszy na tę funkcję miał mieć wpływ niemiecki ambasador, a sam sułtan miał proniemieckie poglądy.