Janusz Wiesław Błaszczyk (ur. 22 grudnia 1950 we Włocławku) – polski profesor neurobiologii i biomechaniki, pracownik naukowy i nauczyciel akademicki.
Życiorys W 1968 rozpoczął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej, w 1974 uzyskując tytuł magistra inżyniera elektroniki ze specjalizacją aparatura i miernictwo elektroniczne. W 1974 podjął pracę zawodową w Zakładach Urządzeń Dźwigowych jako konstruktor dźwigów osobowych. W styczniu 1978 rozpoczął pracę naukową w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej Polskiej Akademii Nauk. W latach 1979–1983 odbył studia doktoranckie w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN (IBD). W 1984 uzyskał tam stopień doktora nauk biologicznych na podstawie dysertacji zatytułowanej „Mechanizmy regulacji prędkości lokomocji czworonożnej”. Od tamtego czasu, z kilkoma przerwami, do 2018, związany zawodowo z IBD. W latach 1985–1988, jako stypendysta Fundacji Fogerty'ego odbył staż w Narodowych Instytutach Zdrowia w Bethesda w Stanach Zjednoczonych, najpierw (1985–1987) w Laboratorium Kontroli Motorycznej Narodowego Instytutu Zaburzeń Neurologicznych i Komunikacyjnych oraz Udaru Mózgu, a następnie (1987–1989) w Laboratorium Systemów Neuronowych.