Tło wydarzeń We wrześniu 1939 roku, po wybuchu II wojny światowej, przywódca rewizjonistycznych syjonistów Ze’ew Żabotyński napisał do wszystkich struktur w ruchu, w tym do ówczesnego dowódcy Irgunu Dawida Razi’ela, że należy zaprzestać jakiegokolwiek konfliktu z brytyjskimi władzami mandatowymi, a ruch syjonistyczny powinien udzielić wsparcia aliantom. 10 września poparcie dla Aliantów wyraziła także Nowa Organizacja Syjonistyczna. W październiku Razi’el podpisał porozumienie z Alanem Saundersem, inspektorem generalnym policji i więzień w Mandacie Palestyny, w którym zobowiązał się wstrzymać działania zbrojne przeciwko Brytyjczykom.
26 stycznia 1944 roku dowódcą Irgunu został oficjalnie Menachem Begin, a 1 lutego ogłosił rewoltę. Uzasadnił ją tym, że ugoda z władzami mandatowymi została podpisana na długo przed tym, zanim Jiszuw dowiedział się o Zagładzie. Według Begina Brytyjczycy sami doprowadzili do jej zerwania, blokując żydowską imigrację do Palestyny i „wydali naszych braci Hitlerowi”.