Celem rewolty było osiągnięcie stanu, w którym Wielka Brytania zaczęłaby postrzegać swoją obecność w Palestynie jako ciążący koszt, a społeczność międzynarodowa uznałaby Brytyjczyków za nieumiejących utrzymać porządku społecznego w kolonii.
Działania zapobiegawcze podejmowane ze strony Jiszuwu, Hagany i Agencji Żydowskiej okazały się nieskuteczne i 1 października Brytyjczycy wydali oficjalny komunikat wzywający do aktywnej współpracy ze służbami porządkowymi. Jednak ani zatrzymania członków Irgunu, ani wyznaczenie nagrody w wysokości 8000 funtów za Begina nie poprawiły sytuacji. 20 października Hagana utworzyła specjalny kurs dla swoich członków, którzy mieli zostać oddelegowani do działań przeciw Irgunowi.
W tym samym roku, w listopadzie, Lechi dokonało zamachu w Kairze na Waltera Guinnessa, barona Moyne, który odpowiadał za administrowanie brytyjskimi koloniami na Bliskim Wschodzie. Zabójstwo zostało potępione nie tylko przez władze Jiszuwu, ale także przez Irgun, który odciął się od udziału w zamachu. Władze Jiszuwu, Agencji Żydowskiej oraz dowództwo Hagany (m.in. Elijjahu Golomb, Mosze Sne i Jisra’el Galili) wezwały do zaprzestania ataków na Brytyjczyków do końca II wojny światowej, w obawie przed możliwością zmiany polityki Wielkiej Brytanii wobec Jiszuwu i ruchu syjonistycznego.