Jest to podstawowy problem wielokrotnego testowania, który prowadzi do inflacji błędu I rodzaju.
Jeżeli każdy z testów wykonuje się na poziomie i przyjmie się niezależność testów, to błąd I rodzaju w rodzinie wynosi
Dla i daje to około , a więc ponad 40% szans na co najmniej jeden wynik fałszywie dodatni.
Z tego powodu w analizie wielokrotnych porównań nie wystarcza zwykle patrzeć na każdy test osobno. Trzeba jeszcze zdecydować, jaki poziom błędu ma być kontrolowany dla całej rodziny testów, na przykład dla wszystkich porównań wybranych przed analizą.
Definicja Załóżmy, że testuje się hipotez, a docelowy poziom błędu I rodzaju w rodzinie ma wynosić . W poprawce Šidáka każdy test wykonuje się na poziomie
Hipotezę odrzuca się wtedy i tylko wtedy, gdy
Równoważnie można posługiwać się skorygowanymi wartościami p. Dla pojedynczego testu mają one postać
a jeżeli wyjdą większe od 1, obcina się je do 1.
Poprawka Šidáka może być stosowana nie tylko do testów, ale także do jednoczesnych przedziałów ufności.