Test z wartością byłby więc nieistotny po poprawce Bonferroniego, ale jeszcze istotny po poprawce Šidáka. W praktyce pokazuje to, że zysk względem Bonferroniego istnieje, lecz bywa niewielki.
Dla tej samej sytuacji, jeżeli zamiast testów buduje się 10 jednoczesnych przedziałów ufności z łącznym poziomem 95%, to każdy z nich powinien mieć poziom
czyli około 99,49%.
Zastosowania Poprawka Šidáka jest używana wtedy, gdy badacz ma skończoną, z góry określoną rodzinę hipotez i chce kontrolować ryzyko co najmniej jednego fałszywego odrzucenia. Dotyczy to między innymi: wybranych porównań po analizie wariancji; zestawów równoległych testów t; analiz wielu wcześniej zaplanowanych punktów końcowych, podgrup lub punktów czasowych; sytuacji, w których do dyspozycji jest po prostu lista wartości p i potrzebna jest klasyczna kontrola FWER.
W praktyce metoda ta bywa zalecana zwłaszcza wtedy, gdy porównań nie jest bardzo dużo i gdy nie istnieje bardziej wyspecjalizowana procedura dopasowana do struktury problemu.