Porównanie z innymi metodami Poprawka Bonferroniego Poprawka Bonferroniego używa progu . Jej główną zaletą jest to, że nie wymaga założenia niezależności testów, dzięki czemu jest metodą bardzo ogólną. Ceną za tę ogólność jest większa zachowawczość. Poprawka Šidáka jest od niej zwykle nieco mocniejsza, ale wymaga silniejszych założeń.
Procedura Holma Procedura Holma jest metodą krokową typu step-down. Zachowuje kontrolę FWER dla dowolnej konfiguracji prawdziwych hipotez i jest jednostajnie mocniejsza od klasycznej poprawki Bonferroniego. W zastosowaniach praktycznych często jest preferowana wobec jednorazowej poprawki Bonferroniego, ponieważ zwykle odrzuca więcej hipotez przy tym samym nominalnym poziomie błędu.
Procedura Holma–Šidáka Istnieje także krokowa wersja metody Šidáka, zwana procedurą Holma–Šidáka. Jest ona zwykle trochę mocniejsza od procedury Holma–Bonferroniego, zwłaszcza przy większej liczbie porównań, ale opiera się na założeniach podobnych do tych, które stoją za klasyczną poprawką Šidáka.