Ben Pollack (ur. 22 czerwca 1903 w Chicago, zm. 7 czerwca 1971 Palm Springs) – amerykański perkusista i bandlider jazzowy. Został nazwany „Ojcem swingu” dzięki umiejętności wyszukiwania do swoich zespołów młodych, wybitnie utalentowanych muzyków takich jak Benny Goodman, Jack Teagarden, Glenn Miller i Harry James, późniejszych liderów słynnych orkiestr.
Życiorys Pochodził z rodziny działającej w branży futrzarskiej. Zaczął grać na perkusji w szkole średniej, zainspirowany jazzem wydobywającym się z nocnych klubów na ulice Chicago. Grał w doraźnych zespołach szkolnych i okazjonalnie w orkiestrze miejskiej. Już jako nastolatek od czasu do czasu występował także w zespołach zawodowych. Szybko został perkusistą w The Harry Bastin Band, a następnie – na początku lat 20. XX w. – w zespole The New Orleans Rhythm Kings, który był w Chicago pionierską grupą dixielandową, złożoną wyłącznie z białych muzyków i miał znaczący wpływ na rozwój jazzu w wietrznym mieście.