Nagrywali jako Mills' Merry Makers, Goody's Good Timers, Kentucky Grasshoppers, Mills' Musical Clowns, The Lumberjacks, Dixie Daises, The Caroliners, The Whoopee Makers, The Hotsy Totsy Gang, Dixie Jazz Band i Jimmy Bracken’s Toe Ticklers.
W 1929 jego zespół nagrał przy użyciu systemu dźwiękowego Vitaphone film krótkometrażowy pt. Ben Pollack and His Park Central Orchestra. Ośmiominutowy obraz mógł wejść do klasyki jazzu za sprawą debiutów filmowych Goodmana i Teagardena. Ich partie solowe zostały jednak ograniczone, ponieważ lider zespołu zamiast zasiadać przy perkusji wystąpił w roli śpiewającego szefa orkiestry, wykonującej nudne wersje utworów California Echoes i Song of the Islands. Uważając się wówczas bardziej za bandlidera i wokalistę, zaangażował na swoje miejsce nowego perkusistę – Raya Bauduca. W rezultacie film nie uzyskał spodziewanego rozgłosu. W lecie ww. roku z zespołu odeszli Goodman i McPartland. Na ich miejsce przybyli: klarnecista Matty Matlock i trębacz Charlie Teagarden – brat Jacka. W 1930 do składu dołączył także saksofonista tenorowy Eddie Miller.