Pisząc o Farewell Blues i Weekendzie w Spestreku, Florczyk uznał, że „Grzędowicz jest godnym kontynuatorem polskiej fantastyki socjologicznej”; krytykujący w pierwszym opowiadaniu, „idiotyczne przepisy i permanentną inwigilację”, a w drugim, „wypaczone formy politycznej poprawności… przekonanie, że to państwo najlepiej wie co jest najlepsze dla jego obywateli”, a także ustroje totalitarne, gdzie „wszystko opiera się na kłamstwie i służbie ideologii”, równocześnie chwaląc liberalne wartości takie jak wolności jednostki.
W tym samym roku książkę dla fanzinu Esensja zrecenzowało dwóch recenzentów.
Agnieszka Szady tom oceniła na 90/100, chwaląc zarówno jego szatę graficzną, jak i jakość utworów, aczkolwiek kilka krótkich form uznała za stosunkowo słabe (pisząc równocześnie, że „nawet słabsze opowiadania warto przeczytać jako ciekawostki”). Teksty uznała za „interesujące” i „dobrze napisaną fantastykę”, aczkolwiek skrytykowała „wplatane w co drugi tekst narzekania na ograniczające życie zakazy i zabezpieczenia”. Recenzentka pozytywnie oceniła też posłowie antologii, w którym autor opisuje okoliczności powstania zawartych tu utworów.