Baśń Pogosskiego została zaadaptowane przez Jekatierinę Palej na potrzeby teatralne i była wystawiana na jarmarkach. O sztuce pt. Anczutka bez pięty czyli jak Jarosławiec dyabła oszukał wzmiankuje też Leon Wasilewski w swojej powieści z początku XX wieku Karyera Janka. Powieść z życia P.P.S.-owców.
W prozie rosyjskiej trzech pierwszych dekad XX wieku jedną z tendencji było odwołanie się do wątków mitologicznych, które umieszczano w nowych realiach kulturowych. Powieściopisarz Siergiej Kłyczkow, jeden z przedstawicieli nurtu tradycyjno-realistycznego, na łamach swojej powieści Bajarz z Czertuchina wykreował postać leszego Antiutika (anczutki) w stylu zbliżonym do kreacji demonów w twórczości Nikołaja Gogola. U Kłyczkowa anczutka jest gospodarzem lasu urodzonym wskutek uderzenia pioruna w drzewo oraz swatem głównego bohatera. Potrafi przemienić się w zwierzę lub człowieka, przeganiać zwierzęta z miejsca na miejsce, pohukiwać i rechotać w lesie. Miał córkę – piękną Dubrawnę. Mimo że w dziele pojawia się wątek oszukania przez Antiutika głównego bohatera, to jednak autor odwołuje się do najwcześniejszych, animistycznych, wierzeń ludowych, w których wszystkie zjawiska mają swojego ducha-opiekuna i pomagają ludziom, o ile przestrzegają oni zasad miejsca, w którym się znajdują.