antypko, antypka,antypcjo, antypkowyj Charków + Kaługa + Kijów + + Kursk + + Moskwa + Orenburg + Orzeł + + Pienza + Psków + + Riazań + Saratów + Smoleńsk + Sumy + Tbilisi + Tambow + Tobolsk + Tuła + + Twer + Uljanowsk + Włodzimierz + Woroneż + +
Oboczność anczutki antypka figuruje w ludowych podaniach ukraińskich dawnej guberni czernihowskiej. Motyw anczutki (anciotki) znany jest w ludowej kosmogonii białoruskiej, a wyraz zgodnie z bałtycką teorią pochodzenia przeniknął do języka białoruskiego z litewskiego, w tym do gwar smoleńszczyny.
Anczutka w literaturze mały|Fragment ilustracji baśni Anczutka Bezpięty (1871). Przedstawia Anczutkę i Krasulę Motyw anczutki przeniknął do rosyjskiej literatury pięknej. Anczutka Bezpięty jest bohaterem baśni Aleksandra Pogosskiego opublikowanej po raz pierwszy w 1863 roku. Został przedstawiony jako szkaradne diablę z różkami i ogonkiem, wzbudzające litość u głównego bohatera, Farafona, który wyciągnął go z bagna. Anczutka płakał atramentowymi łzami, bo miał wyskubane futro, podbite oko, połamany róg, oderwany kawałek ogona i kilka wybitych zębów. Przedstawił się jako niepoślednia postać w hierarchii diabłów i na dowód zademonstrował kozią nogę bez pięty. Opowiedział, że mieszkał w bagnie od 1300 lat i miał pod sobą całą faunę wodną (czaple, żaby, pijawki itd.).