Antoni Gabrel (ur. 11 kwietnia 1935 w Skindzierzu, zm. 2 listopada 2016 w Łodzi) – polski duchowny, misjonarz, salezjanin, poeta i pisarz.
Życiorys Był absolwentem filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1962. W latach 1965–1972 był duszpasterzem akademickiego ośrodka „Węzeł” w Łodzi, następnie zaś w latach 1972–1979 proboszczem łódzkiej parafii św. Teresy i dyrektorem wspólnoty zakonnej.
W latach 1980–1990 był misjonarzem w Hondurasie, początkowo jako rektor Niższego Seminarium Duchownego „San José” w Tegucigalpie (1980–1987), wiceproboszcz parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Tegucigalpie oraz proboszcz parafii w Yuscarán (1987–1990). Ponadto prowadził zajęcia w filii prywatnego uniwersytetu, prowadził posługę wśród uchodźców z Nikaragui, dzieci z domów dziecka i partyzantów z Contras. Był także asystentem młodzieżowego ruchu katolickiego „ESCOGE”, kapelanem więzienia i szkół katolickich.