Teologia duchowości () – dział teologii chrześcijańskiej zajmujący się życiem duchowym człowieka w świetle Objawienia.

Teologia duchowości bada doświadczenie wewnętrzne jako fenomen, obiektywizuje je w świetle Objawienia i nauczania Kościoła, by ustalić praktyczne normy aktualizacji, cenne dla osoby i wspólnoty. Owoce teologii duchowości jako nauki mają być wsparciem dla chrześcijan w prowadzeniu prawidłowego życia duchowego.

Przedmiot teologii duchowości Duchowość stanowi nieodłączny element życia wewnętrznego człowieka. Jeśli duchowość staje się przejawem wiary można powiedzieć, iż istnieje, przejawia się życie duchowe. Przedmiotem materialnym teologii duchowości jest życie duchowe. Teologia duchowości dotyczy aspektu podmiotowego, a więc bardziej tego, kto doświadcza zjednoczenia z Absolutem, zaś teologia życia duchowego aspektu przedmiotowego, a więc bardziej tego, czego doświadcza wierzący. Przedmiotem formalnym teologii duchowości jest doświadczenie duchowe w wymiarze afektywnym. Stąd czasem teologia duchowości określana jest też jako teologia afektywna.