Latopisy litewskie różnią się od wersji Długosz pod tym względem, że kontynuują historię rzymskich emigrantów i twórców państwa litewskiego, a zarazem imiennie wprowadzają do legendy protoplastów kilku możnych litewskich rodów.
Późniejsze kroniki (m.in. Kronika Bychowca) przesuwały czas podróży Palemona na okres najazdu Hunów Attyli lub X wiek (tak przybycie Palemona przedstawił Wojciech Wijuk Kojałowicz). Według Macieja Stryjkowskiego książę rzymski Palemon (Publiusz Libon) opuścił miasto wraz z rodziną i 500 towarzyszami. Przybysze objęli władzę, zasymilowali się z lokalnymi mieszkańcami i z czasem stworzyli jeden naród. Niektóre kroniki wywodziły również Palemona z Wenecji. Mit cieszył się popularnością – przedostał się do herbarzy czy encyklopedii. Krytycznie do opowieści odnosili się XVI-wieczni dziejopisarze Marcin Kromer i Marcin Bielski.