Generalnie jego porcelanowe figury zdają się kontynuować tradycje południowoniemieckiego rokoka, z jego figurami o tematyce religijnej pozostającymi pod bezpośrednim wpływem południowoniemieckiej rzeźby kościelnej.
Najważniejszy okres jego aktywności rozpoczął się wraz z serią figur chińskich i tureckich, których bogate i ściśle oplecione podstawy odgrywały istotną rolę w całości dzieła. Ten fenomen odgrywa także istotną rolę w grupach takich jak Niepokojony Śpioch (zobacz ilustracja) czy Kochankowie pośród Ruin, gdzie postacie odgrywają niemal pomocniczą rolę w stosunku do ich rokokowego otoczenia. Bustelli nie wahał się eksperymentować z ekstremalnymi rozwiązaniami kompozycyjnymi, zderzając ze sobą figury, architekturę i naturę, składające się na coś, co zazwyczaj sprawiało wrażenie sceny z teatralnej sztuki. Jego reputację ugruntowała seria szesnastu figur z commedii dell’arte (zobacz ilustracja), „najdroższa i uważana za najbardziej śmiałą i piękną w swoim rodzaju”. Figury są zaaranżowane w pary mężczyzn i kobiet, którzy zdają się odnosić do siebie poszukując się wzrokiem. Wszystkie figury cechuje przesadny gest, spotęgowany często fałdami ubiorów.