Jego twórczość jest również pełna sugestywnych erotycznych aluzji, oddawanych za pomocą mrugnięć, skinięć i fałdów implikujących seksualną gotowość.
Bustelli raczej nie brał udziału w produkcji naczyń wytwórni, bo poza figurami zachował się jedynie stworzony przez niego zegar oraz kropielnica na wodę święconą. Poza tym stworzył również kilka portretów, przy czym wyróżnia się tutaj popiersie dyrektora manufaktury w Nymphenburgu, hrabiego Sigmunda von Haimhausena (zm. 1793). Bustelli zmarł młodo, mając zaledwie 41 lat, „być może we właściwym czasie, kiedy rokoko dobiegało już swego końca, nie można sobie bowiem wyobrazić szczęśliwego połączenia jego osobliwego talentu ze stylem neoklasycznym”. Jego sztuka, wrażliwa i wykwintna, jest pełna życia i ruchu, który był zawsze jej najbardziej istotną cechą, zaś jego figury są uważane za najdoskonalsze ucieleśnienie rokoka w europejskiej porcelanie. Po śmierci Bustellego jego obowiązki modelera przejął Dominikus Auliczek (zm. 1804), ale jego twórczość nie miała prawdziwego sukcesora.
Na jego cześć nazwano planetoidę (5196) Bustelli.
Przypisy
Bibliografia
Bustelli Bustelli Kategoria:Ludzie urodzeni w Locarno Kategoria:Artyści związani z Monachium Kategoria:Urodzeni w 1723 Kategoria:Zmarli w 1763 Kategoria:Niemieccy ceramicy