Okazuje się potem, że Aron próbował w ten sposób związać losy Stanisława z losami polskiego domu panującego i odciągnąć tego awanturniczego ducha od zamorskich podróży w kierunku kraju Tolteków. Parnicki wzbogaca dodatkowo genealogię swego bohatera, czyniąc go przez matkę dalekim krewnym, pierwowzoru jednej z najbardziej znanych postaci w dziejach literatury, księcia Hamleta.
Równie niejasny jak pochodzenie jest roku urodzenia się Stanisława. Wydaje się, że powinien przyjść na świat w dziewięć miesięcy po opisanych wyżej wydarzeniach, czyli na wiosnę 1019 roku. Już na wygnaniu, więc w latach 30. XI wieku, wdowa po królu polskim Mieszku II, Rycheza, zwierza się Aronowi, że po latach dowiedziała się, że wyruszający na poszukiwanie zaginionego Arona, już po objęciu władzy przez jej męża, biskup poznański, Tymoteusz, zabrał ze sobą małego chłopca, prawie niemowlę, właśnie Stanisława.
Powieściowy Stanisław nosi trzy imiona: Teodor – po bazylissie bizantyńskiej Teodorze, która wychowywała go na dworze konstantynopolitańskim;