Stowarzyszenie Tobita zabrania fotografowania wewnątrz domów publicznych, a nawet dróg publicznych. Domy publiczne są oznaczone znakiem zakazu fotografowania, a klienci są informowani o tym przez kobietę w recepcji. Zdarzały się przypadki, że osoby, które ignorowały ostrzeżenia kobiet w recepcji i robiły zdjęcia, były zgłaszane na policję.
Aby obejść ustawę przeciw prostytucji, domy publiczne działają jako restauracje w stylu japońskim (ryōtei). Herbata i słodycze podawane są klientom w prywatnym pokoju. Późniejszy kontakt seksualny między „kelnerką” a klientem jest uważany za „prywatną relację” między dwojgiem ludzi, zgodnie z liberalną interpretacją prawa w Osace.
Historia 16 stycznia 1912 roku spłonęła dzielnica czerwonych latarni Shinchi Otobe w dzielnicy Namba w Osace, w której mieszkało 2000 prostytutek i znajdowało się 100 domów publicznych. Ponieważ nie wydano pozwolenia na odbudowę dzielnicy w spalonym miejscu, poszukiwano alternatywnej lokalizacji w wiosce Tennōji (na nizinach na północny zachód od cmentarza Abeno), która w 1916 roku została wyznaczona jako dzielnica czerwonych latarni.