Z tego okresu też pochodzą jego pierwsze zachowane wiersze, zarówno liryczne, jak i satyryczne.
Kondratij Rylejew nie brał udziału w wojnie ojczyźnianej 1812 r. na terytorium Rosji. Po ukończeniu korpusu kadetów 10 lutego 1814 r. został awansowany do stopnia oficerskiego i przydzielony do 1 kompanii konnej 1 Rezerwowej Brygady Artylerii. Pomimo nazwy „Rezerwowa” brygada wchodził w skład czynnej armii rosyjskiej biorącej udział w walkach szóstej koalicji przeciwko napoleońskiej Francji i jej sojusznikom. Już 28 lutego 1814 r. Rylejew przebywał w Dreźnie, skąd pisał do matki. W tym mieście obowiązki rosyjskiego komendanta pełnił jego krewny, generał Michaił Nikołajewicz Rylejew. W marcu młody Rylejew napisał do matki list z Schaffhausen w Szwajcarii.
Po powrocie do Rosji Rylejew służył w 11 kompanii artylerii konnej, stacjonującej w osadzie , w guberni woroneskiej. Tam też poznał najmłodszą córkę wschodniosłobodzkiego ziemianina z kozackiego rodu Tewiaszewów, Natalię Michajłowną. Na prośbę Tewiaszewów Rylejew odszedł z wojska w stopniu podporucznika (26 grudnia 1818 r.), przygotowując się do małżeństwa, ale ślub z Natalią odbył się dopiero 22 stycznia 1820 r. Po ślubie nowożeńcy przenieśli się do Petersburga.