Spółka miała wówczas formę prawną Kommanditgesellschaft (spółka komandytowa).
Firma zasłynęła w latach trzydziestych XX wieku jako producent wagonów pasażerskich dla pociągu Henschel-Wegmann. Wegmann & Co dostarczyło sześć prototypów Schürzenwagen w 1936 roku. Ponadto Wegmann zbudował kilka wagonów sedanów specjalnego pociągu Führera, który był dostępny dla Adolfa Hitlera. W czasach dyktatury nazistowskiej wyzysk robotników przymusowych, jeńców wojennych i więźniów politycznych był częścią polityki korporacyjnej Augusta Bodego. Montowano opancerzone wozy bojowe, a przede wszystkim produkowano wieże czołgów.
Nawet po II drugiej wojnie światowej Wegmann ponownie zaczął produkować wagony i tramwaje. W 1950 roku pod kierunkiem Fritza Bodego skonstruowano akumulatorowy autobus elektryczny, który został zaprezentowany na targach IAA w 1951 roku na skróconym podwoziu Krauss-Maffei typu KMO 133. W przyczepie jednoosiowej przewożono sześć akumulatorów AFA. W 1959 roku Wegmann we współpracy z i AFA zbudował pojazd Kar 6209 do kontroli tuneli dla Deutsche Bundesbahn.
Na początku lat 60. firma brała udział w projektowaniu i produkcji czołgów podstawowych Leopard 1 i Leopard 2.