Jedną parę, nie za dużych zresztą w porównaniu z resztą ciała, rogów nosi samiec nilgau indyjskiego, jedną obie płcie azjatyckiego dzikiego bydła jak gaur czy banteng, jedną parę mają także inni przedstawiciele Bovinae i wszyscy przedstawiciele drugiej podrodziny wołowatych Antilopinae. Nie ma innego gatunku dzikich ssaków kopytnych, który miałby dwie pary rogów, ani w ogóle takiego gatunku dzikich ssaków. Samica czykary w ogóle nie ma rogów. Ponadto u podgatunku nominatywnego rogi są duże, u T. q. iodes mniejsze.
Czaszkę charakteryzuje profil delikatnie zaokrąglony w części czołowo-skroniowej, przechodzący dalej w kąt prosty z potylicą. Autorzy wymieniają też duże doły łzowe.
Szczęka nie ma ani siekaczy, ani kłów. Występują po 3 przedtrzonowce i trzonowce. Połówka żuchwy zawiera 3 siekacze, pojedynczy kieł przypominający siekacze, po którym następują po 3 przedtrzonowce i trzonowce. W efekcie wzór zębowy czykary dekańskiej nie różni się od wzoru jej krewnych. Autorzy wspominają jeszcze krótkie trzonowce szczękowe o prostokątnych koronach i księżycokształtnych guzkach, nie widzą natomiast dodatkowych kolumn po stronie językowej.