Józef Wesołowski (ur. 3 grudnia 1889 w Tarnopolu, zm. 1954 w Katowicach) – polski działacz niepodległościowy, samorządowy i sportowy, kapitan piechoty Wojska Polskiego, inżynier, pierwszy po 1945 roku prezydent Katowic.
Życiorys Urodził się 3 grudnia 1889 roku w Tarnopolu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Hilarego, tu podano, że urodził się w Stanisławowie.. Około 1910 roku ukończył Instytutu Chemii w Innsbrucku.
Wykazany w stopniu porucznika, w X randze, jako funkcyjny oficer ordynansowy przy c. i k. Komendzie Grupy Legionów Polskich w Piotrkowie. Od 1 września 1915 roku przebywał na stałym urlopie w stopniu szeregowca. Decyzją nr 13765 Naczelnej Komendy Armii z 1 września 1915 roku został zwolniony.
Był żołnierzem 3 pułku piechoty Legionów. W 1918 roku brał udział w rozbrajaniu Austriaków, a rok później w wojnie polsko-ukraińskiej. W 1920 roku uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej i był adiutantem gen. Władysława Sikorskiego. 21 grudnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Dowództwie 3 Armii, a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk piechoty Legionów.