Na początku 1922 roku został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 4 pułku piechoty Legionów. 8 stycznia 1924 roku został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 351. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 81 pułku piechoty w Grodnie. W 1934 roku, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Hrubieszów. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.
Po przejściu do rezerwy pracował m.in. w 1939 roku jako inspektor pracy w Katowicach, a także prowadził działalność konspiracyjną w Armii Krajowej na terenie Krakowa.
27 stycznia 1945 roku Katowice zostały zdobyte przez wojska sowieckie, a pierwszy po II wojnie światowej katowicki Zarząd Miejski zaczął funkcjonować na przełomie stycznia i lutego. Został mianowany na tymczasowego prezydenta 5 lutego 1945 roku, a wraz z tym otrzymał uprawnienia do organizowania Zarządu Miejskiego. Wiceprezydentami zostali: członek PPR Karol Tkocz i bezpartyjny Mieczysław Kłapa. Za najpilniejsze zadania władz miejskich uznano rozwiązanie problemów lokalowych i zlikwidowanie śladów niemieckiej obecności w mieście.