Nie sposób przeto zwać je „krasno...” Po drugie, zupełnie błędne jest zwanie ich „...ludami”, gdyż stanowią odmienny od ludzi gatunek istot, podobnie jak hobbici, elfowie, orkowie itd. Po trzecie, „krasnoludy” to słowo, które odmienia się nieosobowo, co stanowi prawdziwy afront dla istot nazywanych po angielsku dwarves.”.. Nazwał je jednak „krzatami”, a nie „skrzatami”, ponieważ te kojarzą się podobnie jak krasnoludki.
Krasnoludy w mitologii nordyckiej Pochodzenie Wojciech Górczyk o stworzeniu krasnoludów pisze: „Na początku była Ginnungagab – Ziejąca Pustka, która graniczyła z Muspell – Krainą Ognia i Niflheim – Krainą Lodu (z czasem stanie się ona krainą zmarłych). Z Kotła (wulkanu) Hvergelmir wypływało dwanaście rzek, które zalewały Ginnungagab, lód zaczął się topić, tworząc glinę. Glina ożyła, tworząc z kolei Ymira – pradawnego olbrzyma. W celu zapewnienia olbrzymowi pożywienia powstała kolejna istota: Adhumala – Żywicielka. Adhumala żywiła się, liżąc słony szron, z którego wyłoniła się ludzka postać – Buri. Ymir ze swego żaru stworzył parę pierwszych olbrzymów, zaś Buri miał syna imieniem Bor, który spłodził dziecko z olbrzymką. Tym dzieckiem był Odyn. Odyn wraz z braćmi zabił Ymira, po czym dokonali kreacji świata z jego ciała. Następnie rozpoczęli tworzenie istot, które miały tenże świat zamieszkać.