Eryk syn Gnupa – postać z powieści Teodora Parnickiego Robotnicy wezwani o jedenastej, dla której wzorem był biskup grenlandzki Eiríkr Gnúpsson.
Saga islandzka Eryk należał do tej gałęzi rodu Waltjoflingerów, która około 980 roku została wygnana z Islandii. Wygnaniec Tornibiorg nigdy nie miał ujrzeć ojczyzny. Natomiast jego syn Gnup podjął około 1030 roku nieudaną próbę odzyskania ojcowizny, podczas której zginął. Po niepowodzeniu ojcowskiego przedsięwzięcia jego syn Birning, szukając na Rusi zajęcia, najął się na wyprawę Ottona przeciw jego bratu, królowi polskiemu Mieszkowi II. Pojmany przez oddział królewski wolał przejść na stronę króla. Po śmierci Mieszka, Birning przeciwstawił się swym towarzyszom, jak on, strażnikom królewskim, chcącym się przyłączyć do buntu. W walce z ponad dwudziestoma przeciwnikami stracił rękę i oko. Od śmierci uratowali go wówczas księżniczka Przecława i jej syn Stanisław, któremu odtąd wiernie służył w licznych wędrówkach.
Gnup syn Birninga