Syn Birninga, Gnup, zmęczony awanturniczym trybem życia swych przodków wybrał sobie na przybraną ojczyznę Polskę, którą ukochał namiętnie. W lipcu 1059 roku znalazł się w Sandomierzu w komnacie umierającego arcybiskupa krakowskiego Arona, który wskazał go swym pastorałem. Uważany był wówczas za kochanka Rychezy, córki króla Mieszka. Z Sandomierza udał się nad Bałtyk, a stamtąd okrętem przez morze i w górę Dźwiny. Na statku spotkał biskupa Łukasza Żydziętę, któremu pomagał w czasie jego śmiertelnej choroby, między innymi spisując jego ostatnie wyznania. W 1060 roku jego żona, mieszczka krakowska, Krystyna urodziła mu syna, Eryka. Wspólnie z nim uratował życie wówczas już archiprezbitera kapituły krakowskiej, Stanisława od śmierci w pożarze kościoła świętego Michała. Odtąd też przestał się czuć związanym długiem, jaki zaciągnął wobec niego jego ojciec.
Biskupobójstwo Gnup przekonywał syna, że należy nienawidzić Stanisława jako czarownika który przywłaszczył sobie duszę arcybiskupa Arona. Uważał, że Aron wskazując na niego pastorałem, wezwał go do pomsty. Eryk, który pobierał nauki w szkole przykatedralnej pod kierunkiem Stanisława, nie umiał wzbudzić w sobie nienawiści do nauczyciela.