Rękopis kompozycji przechowywany był w archiwum Breitkopf & Härtel do 1938. Dwa lata wcześniej wydawnictwo zaproponowało władzom polskim zakup autografów Chopina, czego orędownikiem był Tadeusz Brzeziński, były polski konsul w Lipsku. Obiekty przekazane zostały Bibliotece Narodowej w styczniu 1938. Rękopis Allegra oraz autografy dziewiętnastu innych utworów Chopina ze zbiorów Biblioteki Narodowej wywiezione zostały z Polski we wrześniu 1939. Zdeponowane zostały, wraz z innymi zabytkami kultury polskiej, w . W grudniu 1958 polska delegacja w Kanadzie, w skład której wchodzili m.in. pianiści Zbigniew Drzewiecki i Witold Małcużyński, odzyskała obiekty, które przywieziono do kraju 3 lutego następnego roku. Zwrócone zabytki wystawione zostały w Muzeum Narodowym (7–12 lutego) oraz na krakowskim Wawelu (17–22 lutego). Zdeponowane zostały w Bibliotece Narodowej 25 lutego 1959. Rękopisy prezentowane były w dniach 25 września–11 listopada 2010 podczas wystawy w warszawskim Pałacu Krasińskich.
Budowa thumb|Początek utworu (wyd. 1879) Allegro de concert rozpisane zostało w 279 taktach. Czas trwania utworu wynosi ok. 15 minut. Rozpoczyna się w tempie allegro maestoso. Fragment identyfikowany jako początek partii solowej przypada na 87 takt.