Do 1852 Breitkopf & Härtel wydało transkrypcję Allegra na fortepian na cztery ręce autorstwa . Do 1880 lipska oficyna Carla Friedricha Kistnera wydała wersję na dwa fortepiany Karola Mikulego. W podobnym czasie wydana została przez Breitkopf & Härtel wersja na dwa fortepiany, którą opracował Jean Louis Nicodé. Ten ostatni dokonał również transkrypcji op. 46 na fortepian i orkiestrę, wydanej przed 1888 przez tego samego wydawcę. Nicodé dokomponował do swoich wersji przetworzenie o długości 70 taktów. Transkrypcji na fortepian i orkiestrę dokonali również Kazimierz Wiłkomirski (rękopis znajduje się w zbiorach biblioteki Polskiego Wydawnictwa Muzycznego) oraz Ingolf Wunder.
Odręczne notatki przypisywane Chopinowi odnoszące się do niepoprawnego zapisu współbrzmień oraz dopuszczające pominięcie fragmentu ekspozycji (takty 12–82) znajdują się na egzemplarzach wydań przechowywanych w warszawskim Towarzystwie im. Fryderyka Chopina (zbiory Ludwiki Jędrzejewiczowej) oraz paryskiej Bibliothèque nationale (zbiory ).