pisał w 1910 o balladach, Allegrze, Barkaroli Fis-dur op. 60 i Polonezie-Fantazji As-dur op. 61, że „wszystkie one napisane są w nowych «słowiańskich» formach sonatowych i wszystkie znowuż między sobą formą się różnią”. 50 lat później Heinrich Neuhaus wywodził pierwowzór sonaty jednoczęściowej z tych samych utworów.
Józef Michał Chomiński zwrócił uwagę na podobieństwo Chopinowskiego Allegra z jednoczęściowym op. 134 Schumanna. Mieczysław Tomaszewski zaliczył utwór do „słabszych” w dorobku Chopina.
Wydania Allegro de concert op. 46 wydane zostało w grudniu 1841 w Paryżu w oficynie Maurice'a Schlesingera (nr wyd. M. S. 3481). W styczniu 1842 ukazało się nakładem Breitkopf & Härtel (nr wyd. 6651). 20 stycznia tego samego roku Wessel & Stapleton wydało op. 46 Londynie (nr wyd. W & S No. 5298).