pisał dla organu prasowego Komunistycznego Partii Czechosłowackiej - gazety Rudé právo.
Wspólnie z Vladimirem Clementisem tworzył pismo literackie DAV. Był to tytuł o radykalnie lewicowym, komunistycznym charakterze; środowisko davistów inspirowało się szczególnie radziecką literaturą awangardową, związani z pismem autorzy tłumaczyli również na język słowacki awangardowe dzieła twórców zachodnich, w szczególności francuskich surrealistówB. Suchoń-Chmiel, Spóźnione spowiedzi czyli autobiografie uwikłanych w historię pisarzy słowackich XX wieku, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007, s. 31 i 33..
W 1939 roku po upadku Czechosłowacji, opuścił Pragę i wyjechał do Bratysławy. Był dwukrotnie aresztowany i krótko więziony. W sierpniu 1943 roku wszedł do kierownictwa Komunistycznej Partii Słowacji wspólnie z Gustávem Husákiem i Karolem Šmidke. Kierując się wytycznymi przywódców Komunistycznej Partii Czechosłowacji, znajdujących się w Moskwie, trzej liderzy partii w kraju wezwali wszystkie nurty słowackiego ruchu oporu do współpracy. W końcu 1943 roku utworzona została Słowacka Rada Narodowa, do której wspólnie z komunistami weszli socjaldemokraci, przedstawiciele partii agrariuszy oraz delegat Słowackiej Partii Narodowej. Jednym z reprezentantów komunistów w Radzie był Novomeský.