W 1804 r. uczestniczył w ekspedycji mającej na celu ochronę rosyjskich interesów na Wyspach Jońskich. W 1805 r. brał udział w kampanii włoskiej armii rosyjskiej, a w 1806 r. powrócił z wojskiem do Rosji. 23 kwietnia 1806 r. otrzymał awans do stopnia podpułkownika. Od 31 stycznia 1807 r. dowodził Syberyjskim Pułkiem Grenadierów, wraz z którym brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej (1806–1812). Wyróżnił się w (1807), za co został odznaczony Orderem Świętego Włodzimierza IV klasy z kokardą. 4 maja 1808 r. z powodu ran został przeniesiony do achtiarskiego batalionu garnizonowego. 30 grudnia 1808 r. został przeniesiony do Butyrski Pułk Muszkieterów. W 1809 uczestniczył w oblężeniu Brajłowa. Od 1 stycznia 1810 r. dowodził Smoleńskim Pułkiem Muszkieterów (od 1811 r. – SP Piechoty). Został odznaczony Bronią Złotą „Za Waleczność” za wyróżnienie się podczas szturmu na Bazardżyk, za walki pod twierdzą Szumen () – Orderem Świętej Anny II klasy.