On sam dołączył na jakiś czas do orkiestry Boba Crosby’ego. Potem niedługo prowadził własny big-band. Następnie jako „wolny strzelec” grał z nowojorskimi zespołami dixielandowymi. W 1950 rozpoczął stopniowe przenosiny na Zachodnie Wybrzeże. W 1957 Spanierowie sprzedali swój dom w Chicago i zamieszkali w Kalifornii – najpierw w San Francisco, a później przeprowadzili się do Sausalito.

Od 1957 do 1959 współpracował w San Francisco z zespołem pianisty Earla Hinesa. Często grywał w tamtejszym klubie Hangover. W 1960 odbył tournée po Europie, ciesząc się wielką popularnością za sprawą m.in. odnowionej mody na muzykę dixielandową. Mimo kłopotów z sercem występował aż do 1964, w którym postanowił przejść na emeryturę. Ostatni koncert dał na festiwalu jazzowym w Newport. U szczytu swojej kariery muzycznej był ulubieńcem wielu celebrytów m.in. chicagowskiego gangstera Diona O’Baniona i brytyjskiego księcia Walii, który nazwał go „parem tłumika”.

Zmarł w swoim kalifornijskim domu w wieku 65 lat. Został pochowany na cmentarzu katolickim Mount Carmel w Sausalito.